Psikoterapi hakkında konuşurken genellikle danışanın yaşadıklarına odaklanırız. Oysa seans odasında iki kişi vardır ve terapistin iç dünyası da sürecin ayrılmaz bir parçasıdır. Uzun yıllardır psikoterapi eğitimi ve süpervizyon veren biri olarak, Instagram’da terapinin bu pek görünmeyen yüzü hakkında birkaç soru sordum. Bu yazı, terapist adaylarına olduğu kadar terapiye giden herkese de bir pencere açmayı amaçlıyor.

Süpervizyon nedir?
Süpervizyon, bir terapistin yürüttüğü vakaları daha deneyimli bir meslektaşıyla düzenli olarak konuştuğu profesyonel bir destek sürecidir. Amaç terapistin hatalarını yakalamak değil; danışanı daha iyi anlamasına, kendi tepkilerini fark etmesine ve tedaviyi daha sağlıklı bir şekilde yürütmesine yardımcı olmaktır.
Süpervizyon yalnızca yeni başlayanlar için değildir. Deneyimli terapistler de zor vakalarda, tıkanan süreçlerde ya da kendi duygusal tepkilerinin işin önüne geçtiğini hissettiklerinde süpervizyona başvurur. İyi bir psikoterapi geleneğinde süpervizyon, mesleğin hayat boyu süren bir parçasıdır.
Terapistin kendi analizi neden önemlidir?

Psikanalitik gelenekte bir terapistin eğitiminin en önemli parçalarından biri, kendi kişisel analizi ya da terapisidir. Bunun nedeni basittir: Terapist kendi iç dünyasını ne kadar tanırsa, danışanının yaşadıklarını o kadar açık bir şekilde görebilir.
Seans odasında danışanın anlattıkları terapistte de duygular uyandırır; buna karşı aktarım diyoruz. Kendi çatışmalarını tanıyan bir terapist bu duyguları danışanı anlamak için bir araç olarak kullanabilir. Tanımayan bir terapist ise farkında olmadan kendi hikâyesini danışanın hikâyesine karıştırabilir.
Terapist, danışanını ancak kendi iç dünyasında gidebildiği yere kadar eşlik edebilir.Prof. Dr. Ali Keyvan
Seans odasındaki sessizlikler

Terapiye yeni başlayan pek çok kişi seanslardaki sessizliklerden rahatsız olur. “Ne söylemem gerekiyor?” kaygısı, sessizliği doldurma isteği doğurur. Klasik psikanalitik bakış sessizliği çoğu zaman bir direnç olarak ele alır: Kişi bir şeyi söylemekten kaçınıyordur.
Ancak deneyim bize sessizliğin tek bir anlamı olmadığını gösterir. Bazen sessizlik bir direnç, bazen bir öfke, bazen de bir şeyin sindirildiği, düşünüldüğü, içselleştirildiği andır. Terapideki en önemli kırılmaların bazıları tam da bu sessizliklerde gerçekleşir. Terapistin görevi sessizliği aceleyle doldurmak değil, onun anlamını birlikte keşfetmektir.
Terapist ile danışan arasındaki görünmez sınır

Terapötik ilişki, gündelik ilişkilerden farklı bir çerçeve içinde kurulur. Bu çerçevenin net olması, danışanın güvenliğinin temelidir: Seansların zamanı, süresi, gizliliği ve terapistin danışanla seans dışında kişisel bir ilişki kurmaması bu çerçevenin parçalarıdır.
Ama bu sınır soğuk bir mesafe demek değildir. Terapist de bir insandır; danışanından etkilenir, onunla birlikte düşünür, bazen birlikte zorlanır. Sınır, bu insani karşılaşmanın danışanın iyiliği için kullanılmasını sağlayan şeydir. İyi kurulmuş bir çerçeve içinde terapist hem yakın hem de yeterince ayrı kalabilir.
Bu konuda destek almak isterseniz Nişantaşı’ndaki kliniğimizde yüz yüze ya da online terapi ile görüşebiliriz. Tedavi yöntemleri · Randevu al
Kaynaklar
- Heimann P. On counter-transference. International Journal of Psychoanalysis. 1950;31:81–84.
- Watkins CE Jr, ed. Handbook of Psychotherapy Supervision. New York: Wiley; 1997.
- Hayes JA, Gelso CJ, Goldberg S, Kivlighan DM. Countertransference management and effective psychotherapy: meta-analytic findings. Psychotherapy. 2018;55(4):496–507.
- Langs R. The therapeutic relationship and deviations in technique. International Journal of Psychoanalytic Psychotherapy. 1975;4:106–141.
Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır; tanı ve tedavinin yerini tutmaz. Benzer belirtiler yaşıyorsanız bir ruh sağlığı uzmanına başvurmanız önerilir.


